فــــــــــــــــــــــــــــــریاد عشــــــــــــــــــــــــــق

شب را دوست دارم به خاطری تنهایی

تنهایی را دوست دارم به خاطری سکوت

سکوت را دوست دارم به خاطری فکرکردن به تو

تورا دوست دارم به خاطری اینکه عشق منی

I Love You Sweetheart

باز هم بهت فکر می کنم

من با تمام وجودم دوستت دارم.......

 تقدیـــــــــــــم به بهانه ی زندگیم خواهر از گل بهترم 

 و داداش ابراهیم خیلی خوبم 

 از خداوند بزرگ می خواهم همیشه توی تمام لحظات زندگیتون

 شاد باشید و هیچ وقت دل بزرگتون میزبان غم نباشه  

  مبارکتون باشه  

  امیـــــــــــــد 

عزیزم امیدم، برادر خوبم با تمام وجودمون از اینهمه عشق پاکت

 ممنـــــــــــــــونیم 

   خلوتگاه..............................................

به خلوتگاه تنهاييت باز ميگردم و سکوت را ميشکنم

 

 

 وتو را با خود به تجليگاه روشنايي ميبرم

 

 

 به جايي که احساس آيينه اي قابل لمس باشد

 

 

 به جايي که سکوت معناي تمام حرفهاي ناگفته است

 

 

به دور دستهادياري که آدمها زير سنگيني کوله بار خيانت خم شوند

 

 

 به دياري که تن پوشي از صفا بر تن کرده باشند...

 

 

   

هر روز بي شما ، به شما فكر ميكنم

بر امتداد فاصله ها فكر مي كنم ...

سر فصل لحظه هاي دلم را ورق زدم

بر سال مرگ خاطره ها فكر مي كنم

فردا چه ميشود؟! ... به دلم بانگ ميزنم

بر التهاب ثانيه ها فكر مي كنم ...

پيش از تو اي عزيز دلم ساده دل نبود

دارم به........ نام شما فكر مي كنم ...

دستم كه ميرسيد به دستت ، ولي نشد

بر بي اجابتي دعا فكر مي كنم ...

آن قدر بي كسم كه در اين شهر پرفريب،

تنها نشسته ام ، به خدا فكر ميكنم

    

 

ای کاش می توانستم نشان دهم،         I wish l could make you.

که تا کجا دوستت دارم.             derstand how l love you

همیشه در جستجو هستم،        l am always seeking but

اما نمیتوانم راهی بیابم...          cannot find a way….

به آن آنی در تو عاشقم،             l love in you a something

که تنها خود کاشف آنم        that only have descovered

آنی فراتر از تویی که دنیا می شنا سد،          the you_ which is beyond the

و تحسین می کند.         you of the world that is

آنی که تنها وتنها از آن من است.          admired and known by others

آنی که هرگز رنگ نمی بازد،         a you which is eapecially mine

وآنی که هرگز نمی توانم عشق از او بر گیرم.        Which cannot ever

 

          

 

آسمان  ، آبی تر
آب ، آبی تر
برگها می ريزد
مادرم صبحی می گفت: موسم دلگيری است
من به او گفتم: زندگانی سيبی است ، گاز بايد زد با پوست

آفتابی يکدست
سارها آمده اند
تازه لادن ها پيدا شده اند

در چشمانم تنها یی ام را پنهان می کنم، در دلم دلتنگی ام را، در سکوتم حرفهای نگفته ام را در لبخندم غصه هایم را، دل من چه خردسال است، ساده مینگرد ، ساده مینگرد، ساده می خندد ، ساده می پوشد،
دل من از تبار دیوارهای کاهگلی است، ساده می افتد، ساده می شکند ،ساده می میرد، دل من تنها سخت می گر ید  

، زخم شب گریه هامه ، یاد یه عشق کهنه ست ، که هنوز هم باهامه . با ما که راه نیامد این روزگار نامرد صدای من بجز تو رو هر دلی اثر کرد  غصه و اشک و حسرت  اول مشق عشقه حالا همه می دونن که مشکی  رنگ عشقه .این غمی که تو صدامه

دلم گرفته است...ميخواهم بگريم اما اشك به ميهماني چشمانم نمي آيد ,تنم خسته و

روحم رنجور گشته و ميخواهم از اين همه ناراحتي بگريزم اما پا هايم مرا ياري نميكنند .

مانند پرنده ايي در قفس زنداني گشته ام . از اين همه تكرار خسته شده ام , چقدر دلم ميخواهد طعم واقعي زندگي را بچشم , چقدر دلم ميخواهد مثل قديم عاشق هم بوديم .

غم

گلپونه های وحشیه دشت امیدم .... وقته سحر شد ...

خاموشی شب رفتو فردایی دگر شد ....

من ماندم تنهای تنها... من ماندم تنها میان سیل غم ها...حبیبم ...سیل غم ها...

گلپونه ها نا مهربانی آتشم زد آتشم زد ....

گلشونه ها بی همزبانی آتشم زد ...

می خواهم اکنون تا سحر گاهان بخوانم ....

افسرده ام ....

دیوانه ام ....

آزرده حالم ....

گلپونه های وحشیه دشت امیدم .... وقته سحر شد ...

خاموشی شب رفتو فردایی دگر شد ....

من ماندم تنهای تنها... من ماندم تنها میان سیل غم ها...حبیبم...سیل غم ها... 

دوستت دارم تا ابد

شعري براي تو

در زير اين باران بيابد

بع

تو به من خندیدی
و نمی دانستی
من با چه دلهره از باغچه ی همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تیز دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز،

سالهاست که در گوش من آرام،
آرام
خش خش گام تو تکرارکنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم
که چرا،

خانه ی کوچک ما سیب نداشت؟

دوست دارم خیلی زیاد

اي خدا كي ميشه روزي كه بدون واهمه   بتونم عشقمو فرياد بزنم بين همه   بگيرم دستاي گرمشو تو دستام هميشه   بدونم دلم ديگه هم سفر تنهاييشه   نزنه شور جدايي دله تنگ و بي قرار   لحظه ديدن روي ماه اون گله بهار   مثه پروانه كه گرد گل همش پر ميزنه   دله تنگم نمي تونه از نگاش دل بكنه   بدوزم چشمامو تو چشماي پاك و بي رياش   بخونم راز قشنگ عشقو از تويه چشاش   بزنم بوسه به اون لبهايي كه دلم ميخواد   بدونه آرزومه فقط بهش خنده بياد   موهاي لطيفشو شونه كنم دونه دونه   بخونم ترانه مهر و وفا ، عاشقونه   بكنم زمزمه وقتي سر رو شونم ميزاره   عزيزت دوست داره ، بدون واست جون ميزاره         لحظه هاي انتظار   سكوت غمبارشب را باگريه هايم شكستم شكستم تا بتوانم اسودگي ام را بازيابم  آهي كشيدم  و خواستم سخني بگويم با تو ، ولي نتوانستم بغض گلويم را فشرده بود گويا حرفهايم را ميشنيدي با زبان بي زباني خواسته اي گفتم   يارا چه كنم اين راه نه چندان بسيط را برهنه پاي چگونه طي كنم آخر همراهي ات را از من دريغ مدار كه حيرانم در خط زندگي آخر چه كنم چه طور باشم، لبانم از فرط تشنگي آب زلال حقيقت به سخن گشوده نميشود  باچشمانم اعتراف به خستگي دارم كاش نگاهم را دوباره بنگري وبيني تا نظاره ام كني  برق چشمانم پرفروغ ميشود  ازتپش قلبم چه گويم خودت بهتر ميداني حال مرا در لحظه هاي انتظار كاش سرانجام سايه سبزنامت بر سرم گسترده شود اي تنهاترين مونس من                   رهایم کن برو ای عشق رهایم کن برو ای عشق از جانم چه می خواهی  به سوهان غمت روح مرا پیوسته می کاهی مگر جز مهرلانی از تو و چشمت چه می خواهم  تو خود از هرکسی بهتر از احساس من اگاهی  نیازی نیست تا پنهان کنی از من نگاهت را  گواهی می دهد قلبم مرا دیگر نمی خواهی  غزل هایم زمانی روی لب های تو جاری بود  ولی امروز در چشمت نمی ارزم پر کاهی  دلم خوش بود گهگاهی برایت شعر می خواندم تو هم سر می زدی ان روزها از کوچه ها گاهی  برو هر جا که می خواهی برو اسون باش اما مواظب باش مثل من نیفتی در چنین چاهی از اینجا می روم تنها مرا دیگر نخواهی دید نخواهم برد در این راه با خود هیچ همراهی              زندگي سخت نيست ما سختش ميکنيم عشق قشنگ  نيست ما قشنگش ميکنيم دل ما تنگ نيست ما تنگش  ميکنيم دل هيچکس سنگ نيست   ما سنگش  ميکنيم                                                                        باورم داشته باش                     روی هر یک از قلب ها کلیک کنید